Καθημερινά αντικείμενα που χρωστάμε στους αρχαίους Αιγυπτίους ~ 2ο μέρος

Η σπουδαία φαραωνική Αίγυπτος και τα θαυμαστά κληροδοτήματά της!

διαβάστε το 2ο μέρος

Κλειδαριά
Η παλιότερη κλειδαριά που έχει ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής ήταν ξύλινη, χρονολογείται τουλάχιστον από το 4000 π.Χ. και εντοπίστηκε σε αιγυπτιακό παλάτι. Δούλευε μάλιστα όπως ακριβώς και οι σημερινές, με κλειδί που άνοιγε αυτή και μόνο αυτή και καμιά άλλη! Το μόνο τους μειονέκτημα; Το θεόρατο μέγεθός τους, καθώς οι μεγαλύτερες που έχουν βρεθεί έφταναν σε μήκος 0,6 μέτρων. Οι Ρωμαίοι πάτησαν αργότερα πάνω στην αιγυπτιακή εφεύρεση ασφαλείας και έφτιαξαν τις πρώτες μεταλλικές κλειδαριές του κόσμου, αν και οι δικές τους δεν ήταν τόσο ασφαλείς όσο οι ξύλινες αιγυπτιακές, παρά το γεγονός ότι οι ρωμαϊκές ήταν θαμμένες μέσα στην πόρτα…
Ξύρισμα/κούρεμα

Η εμφάνιση και η προσωπική υγιεινή ήταν αποφασιστικής σημασίας στην κοινωνία των αρχαίων Αιγυπτίων, γι’ αυτό και θεωρούνται εν πολλοίς ο πρώτος πολιτισμός που ενδιαφέρθηκε για το ξύρισμα! Η απαλλαγή από τις τρίχες του προσώπου ήταν απαραίτητη, κόβοντας κοντά τα μαλλιά και ξυρίζοντας το πρόσωπο συχνά, φτάνοντας αργότερα να ξεφορτώνονται όλες τις τρίχες του σώματος (εκτός από τα φρύδια), αντισταθμίζοντας τις χαμένες τρίχες του κεφαλιού με περούκες (στο ιερατείο αυτό, που ξύριζε όλο του το σώμα κάθε τρεις μέρες). Οι τρίχες στο σβέρκο θεωρούνταν μάλιστα αντιαισθητικές και ήταν σημάδι προσωπικής παραμέλησης (όπως και τα μακριά μαλλιά και το μούσι σήμαιναν χαμηλή εισοδηματική τάξη). Το ξύρισμα και η απαλλαγή από κάθε τρίχα δεν ήταν βέβαια μόνο για ωραιότερη εμφάνιση, καθώς το γουλί παντού σήμαινε μικρότερη εξάπλωση ψειρών και δερματικών παθήσεων. Όσο για το πώς γινόταν, εφάρμοζαν πολλές στρώσεις αποτριχωτικής κρέμας ή τις αφαιρούσαν τρίβοντας πάνω τους κοφτερές πέτρες, ενώ αργότερα κατέληξαν σε κοφτερή πέτρα προσαρμοσμένη πάνω σε ξύλινη λαβή και ακόμα πιο μετά σε λεπίδες καμωμένες από χαλκό. Στην υιοθέτηση της παραδοσιακής τεχνικής του ξυρίσματος έπαιξε σαφώς λόγο η αφόρητη ζέστη της ερήμου. Και βέβαια ήταν η πρώτη κοινωνία που έφτιαξε μια νέα θέση εργασίας, αυτή του μπαρμπέρη: οι κουρείς έκαναν κατ’ οίκον επισκέψεις στα σπίτια της αριστοκρατίας, ενώ τους φτωχότερους τους ξύριζαν στον δρόμο. Παρά την απέχθεια που ένιωθαν όμως για τα μαλλιά, αισθάνονταν έναν περίεργο θαυμασμό για τις τρίχες: έπαιρναν τα κουρεμένα μαλλιά και το μαλλί των προβάτων και τα έφτιαχναν περούκες και ψεύτικα μούσια, τα οποία ακόμα πιο παράξενα φορούσαν φαραώ, αριστοκράτες, ακόμα και βασίλισσες! Τα διαφορετικά σχέδια που είχαν τα ψεύτικα μούσια φανέρωναν μάλιστα την κοινωνικο-οικονομική θέση του κατόχου: ο απλός κόσμος φορούσε ψεύτικα μούσια που έφταναν τα 5 εκατοστά μήκος, ενώ οι φαραώ έκαναν εξαλλοσύνες τόσο στο μήκος όσο και το σχήμα (όπως οι τετράγωνες απολήξεις!)…
Άροτρο
Την ώρα που αρχαιολόγοι και ιστορικοί δεν είναι ακριβώς σίγουροι από πού προήλθε το αλέτρι, τα ευρήματα αποδεικνύουν ότι τόσο οι Αιγύπτιοι όσο και οι Σουμέριοι ήταν μεταξύ των πρώτων πολιτισμών που το χρησιμοποίησαν, ήδη από το 4000 π.Χ. Τα πρώιμα αυτά άροτρα είχαν βέβαια πολύ χώρο για βελτίωση, καθώς επρόκειτο για τροποποιημένα εργαλεία χειρός που ήταν τόσο ελαφριά και αναποτελεσματικά που άνοιγαν ιδιαιτέρως ρηχές τρύπες στο έδαφος. Όλα όμως άλλαξαν περί το 2000 π.Χ., όταν οι Αιγύπτιοι σκέφτηκαν να τα προσαρμόσουν στα βόδια! Οι πρώτες απόπειρες ήθελαν το αλέτρι να προσαρμόζεται στα κέρατα του ζώου, κάτι που δεν ήταν καθόλου βολικό για το βόδι, κι έτσι οι κατοπινοί σχεδιασμοί εφάρμοσαν ένα σύστημα ιμάντων που έκανε το πράγμα πολύ πιο αποτελεσματικό. Ήταν το αλέτρι που επαναστατικοποίησε τις καλλιέργειες στην αρχαία Αίγυπτο, κάνοντας τις αγροτικές εργασίες ευκολότερες από κάθε άλλο πολιτισμό. Η ιστορική σπουδαιότητά του είναι περιττό να αναφερθεί…
Μπόουλινγκ
Ήταν σε οικισμό κάπου 90 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή κατοχή της Αιγύπτου (2ος-3ος αιώνας μ.Χ.) που έφερε η αρχαιολογική σκαπάνη στο φως ένα δωμάτιο με μια σειρά διαδρόμων και με μπάλες διαφορετικών μεγεθών. Οι διάδρομοι είχαν μάλιστα ακριβείς και τις ίδιες πάντα διαστάσεις: 3,9 μέτρα μήκος και 20 εκατοστά πλάτος, φέροντας ένα τετράγωνο άνοιγμα στο κέντρο τους. Αντίθετα με το σύγχρονο μπόουλινγκ που ο παίκτης προσπαθεί να ρίξει τις κορύνες, οι Αιγύπτιοι της εποχής στόχευαν την τρύπα στο κέντρο του διαδρόμου. Οι αντίπαλοι στέκονταν στις δύο άκρες του διαδρόμου και προσπαθούσαν να βάλουν την μπάλα τους στην κεντρική τρύπα, κάνοντάς το με μπάλες διαφορετικών μεγεθών. Και βέβαια είχαν πάντα τη δυνατότητα να χτυπούν τις μπάλες του αντιπάλου για να ξεστρατίζουν από την πορεία τους…
Προφυλακτικό
~
Ω ναι, είναι και πάλι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι που πρέπει να ευχαριστούμε για το ασφαλές σεξ! Ζωγραφική παράσταση που χρονολογείται από το 1350 π.Χ. παρουσιάζει άντρες που φορούν μια ειδική θήκη στα απόκρυφά τους, με τον ίδιο τρόπο που εφαρμόζονται τα σύγχρονα καουτσουκένια προφυλακτικά. Αν και η χρήση τους δεν ήταν τόσο για ασφαλές σεξ όσο για την υγιεινή των ανδρικών οργάνων: το υλικό προστάτευε την επίμαχη περιοχή από μολυσματικές ασθένειες, την ίδια στιγμή που είχε και μια σαφώς πιο πρακτική χρήση, να σταματά δηλαδή τα έντομα από το εισβάλουν εκεί κάτω! Οι αρχαιολόγοι υποθέτουν ότι η χρήση του προφυλακτικού πρέπει να είχε και άλλες λειτουργίες, όπως ας πούμε ότι ήταν μέρος τελετουργικού ή σύμβολο ανώτερης κοινωνικής τάξης, αν και δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής αποδείξεις που να το υποστηρίζουν αυτό. Παρά ταύτα, ο σχεδιασμός και η καινοτομία στη χρήση των προφυλακτικών θυμίζει πολύ τα σημερινά προφυλακτικά, έστω κι αν η λειτουργία τους δεν ήταν η αντισύλληψη… 
newsbeast.gt