Στον υπόγειο της Νέας Υόρκης, κάποιος μπήκε σε ένα βαγόνι και είδε έναν τύπο να κάθεται στο πάτωμα με το laptop στα πόδια του.
Πριν να διαβάσετε τη συνέχεια της ιστορίας αναρωτηθείτε για λίγο: τι θα σκεφτόσασταν εσείς για αυτόν τον άνθρωπο αν τον βλέπατε στο μετρό; Τι θα περνούσε από το μυαλό σας αν βλέπατε αυτή τη σκηνή;
Ο τύπος που τράβηξε τη φωτογραφία σκέφτηκε ότι ο άνθρωπος αυτός είναι
απαράδεκτος γιατί εμπόδιζε και δημιουργούσε πρόβλημα με το χώρο που
έπιανε. Ανέβασε τη φωτογραφία στο Reddit με τον τίτλο “Το
να είσαι εργασιομανής δεν είναι δικαιολογία για να είσαι ανόητος (το
ανόητος είναι η ευγενική μετάφραση αυτού που πραγματικά έγραψε). Τον
είδα στο γεμάτο τρένο σήμερα το πρωί.”
Στη συζήτηση που ακολούθησε κάτω από τη φωτογραφία, αρκετοί πήραν το μέρος του τύπου με το laptop, απαντώντας ότι το τρένο δεν ήταν γεμάτο, επομένως δεν ενοχλούσε κανέναν. Ίσως να ήταν λίγο μυστήριος και να μη σιχαινόταν τη βρωμιά αλλά μέχρι εκεί. Το θέμα όμως πήρε ενδιαφέρουσα τροπή όταν ο εικονιζόμενος εντόπισε τη φωτογραφία στο internet και μπήκε στη συζήτηση απαντώντας ως εξής:
“Ει αυτός είμαι εγώ! Δεν το πρόσεξα ότι τραβούσες τη φωτογραφία,
αλλιώς θα άλλαζα θέση για να βγει πιο κολακευτική. Το μπροστά μου,
φαίνεται λιγότερο φαλακρό από την κορυφή μου, αλήθεια!
Κάποιες λεπτομέρειες: Ολοκληρώνω το διδακτορικό μου. Παράλληλα, άρχισα καινούργια δουλειά, η γυναίκα μου επέστρεψε στις σπουδές της και έχουμε και ένα νεογέννητο (δεύτερο παιδί). Η γυναίκα μου κι εγώ συνήθως κοιμόμαστε 3-4 ώρες τα καλά βράδια. Η υπόλοιπη ώρα είναι δουλειά, δουλειά, δουλειά, συμπεριλαμβανομένων των Σαββατοκύριακων, με εξαίρεση μία ελεύθερη βραδιά την εβδομάδα που έχει ο καθένας μας για να διατηρήσουμε μια ελάχιστη ποσότητα των λογικών μας.
Αυτό σημαίνει ότι είτε θα δούλευα στο τρένο είτε θα μείωνα ακόμα περισσότερο το προαναφερόμενο χρόνο του ύπνου. (Παρεμπιπτόντως αυτή ακριβώς τη στιγμή στη φωτογραφία διαβάζω τα τελευταία σχόλια που μου έστειλε ο σύμβουλός μου.) Συνήθως τα καταφέρνω να βρω θέση να καθίσω αλλά καθυστέρησα στον παιδικό σταθμό το πρωί και έτσι φτάσαμε σε αυτή την άσχημη κατάσταση. Ζητώ συγνώμη που σε έφερα σε δύσκολη θέση. Εμένα προσωπικά δεν μου φάνηκε ότι το τρένο ήταν τόσο γεμάτο (ο διάδρομος ήταν σχετικά άδειος). Βρήκα θέση και κάθισα στη στάση 72nd st.
Όπως και να έχει, να έχεις καλή μέρα και εύχομαι οι μεγαλύτερες πηγές ενόχλησης στη ζωή σου να είναι τύποι σαν κι εμένα. Και για όσους ανησυχούν, το πάτωμα είναι σχετικά καθαρό (θα το καταλάβετε όταν το παιδί σας κάνει κανένα ξέσπασμα θυμού και πέσει στο πάτωμα…) Από όσο μπορώ να δω, το παντελόνι μου είναι μια χαρά.”
Οι σκέψεις μου;
aspaonline.gr
Πριν να διαβάσετε τη συνέχεια της ιστορίας αναρωτηθείτε για λίγο: τι θα σκεφτόσασταν εσείς για αυτόν τον άνθρωπο αν τον βλέπατε στο μετρό; Τι θα περνούσε από το μυαλό σας αν βλέπατε αυτή τη σκηνή;
Στη συζήτηση που ακολούθησε κάτω από τη φωτογραφία, αρκετοί πήραν το μέρος του τύπου με το laptop, απαντώντας ότι το τρένο δεν ήταν γεμάτο, επομένως δεν ενοχλούσε κανέναν. Ίσως να ήταν λίγο μυστήριος και να μη σιχαινόταν τη βρωμιά αλλά μέχρι εκεί. Το θέμα όμως πήρε ενδιαφέρουσα τροπή όταν ο εικονιζόμενος εντόπισε τη φωτογραφία στο internet και μπήκε στη συζήτηση απαντώντας ως εξής:
Κάποιες λεπτομέρειες: Ολοκληρώνω το διδακτορικό μου. Παράλληλα, άρχισα καινούργια δουλειά, η γυναίκα μου επέστρεψε στις σπουδές της και έχουμε και ένα νεογέννητο (δεύτερο παιδί). Η γυναίκα μου κι εγώ συνήθως κοιμόμαστε 3-4 ώρες τα καλά βράδια. Η υπόλοιπη ώρα είναι δουλειά, δουλειά, δουλειά, συμπεριλαμβανομένων των Σαββατοκύριακων, με εξαίρεση μία ελεύθερη βραδιά την εβδομάδα που έχει ο καθένας μας για να διατηρήσουμε μια ελάχιστη ποσότητα των λογικών μας.
Αυτό σημαίνει ότι είτε θα δούλευα στο τρένο είτε θα μείωνα ακόμα περισσότερο το προαναφερόμενο χρόνο του ύπνου. (Παρεμπιπτόντως αυτή ακριβώς τη στιγμή στη φωτογραφία διαβάζω τα τελευταία σχόλια που μου έστειλε ο σύμβουλός μου.) Συνήθως τα καταφέρνω να βρω θέση να καθίσω αλλά καθυστέρησα στον παιδικό σταθμό το πρωί και έτσι φτάσαμε σε αυτή την άσχημη κατάσταση. Ζητώ συγνώμη που σε έφερα σε δύσκολη θέση. Εμένα προσωπικά δεν μου φάνηκε ότι το τρένο ήταν τόσο γεμάτο (ο διάδρομος ήταν σχετικά άδειος). Βρήκα θέση και κάθισα στη στάση 72nd st.
Όπως και να έχει, να έχεις καλή μέρα και εύχομαι οι μεγαλύτερες πηγές ενόχλησης στη ζωή σου να είναι τύποι σαν κι εμένα. Και για όσους ανησυχούν, το πάτωμα είναι σχετικά καθαρό (θα το καταλάβετε όταν το παιδί σας κάνει κανένα ξέσπασμα θυμού και πέσει στο πάτωμα…) Από όσο μπορώ να δω, το παντελόνι μου είναι μια χαρά.”
Οι σκέψεις μου;
- Η απάντηση του ανθρώπου ήταν παραδειγματική.
- Σκέψου καλά πριν να ανεβάσεις κάτι στο internet.
- Όταν ένας άνθρωπος έχει όνειρα για το μέλλον του και κίνητρο, τίποτα δεν μπορεί να του σταθεί εμπόδιο. Οι δικαιολογίες δε μετράνε.
- Ποτέ δεν ξέρεις τι τραβάνε οι άλλοι. Μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα. Ρώτα τους και δώσε τους την ευκαιρία να εξηγήσουν.
aspaonline.gr
0 Σχόλια